26.07.: Z tą pogodą to oczywiście zbyt długo lato nas nie rozpieszczało. Aby wykorzystać choć tą namiastkę lata, w środę wieczorem zawiozłem rodzinkę do Swornegaci. Rozbiliśmy namiot na polu przy przystani żeglarskiej ośrodka "Psia Góra". Planowaliśmy rzucić tam cumę do niedzieli włącznie, chyba, że nas tam by zmyło. Ku ogólnemu zdziwieniu, ale przez cały okres pobytu ani razu tam nie padało. Co prawda zbyt gorąco nam nie było, ale były dni, kiedy można było ubranym w bluzkę z krótkim rękawem i w krótkich spodenkach pospacerować po tej bardzo sympatycznej miejscowości. Ja do załogi doszlusowałem w piątek wieczorem. Następnego dnia po śniadaniu wyskoczyliśmy na krótki "spacer" do pobliskiego Drzewicza. Zawsze chciałem obejrzeć daczę b.ministra budownictwa Adama Glazura (z epoki drugiej Polski, czyli   z czasów gierkowskich), która podobno powstała właśnie tam. Niestety, ale byliśmy bez przewodnika i tej daczy nie znaleźliśmy. Z ciekawostek to wpadła mi w oko tamże spora grupa kolonistów (a może obozowiczów?), której prawie wszyscy członkowie byli ubrani w jednakowe zielone bluzki z jakimś napisem. Ponadto w pobliskim lesie Grażynie udało się znaleźć dwie garści grzybów (głównie kurki). Po obiedzie Grażyna ponownie wybrała się do lasu na grzybobranie, dzięki temu mieliśmy całkiem smaczną kolację. Po kolacji (ja z Grażyną) poszliśmy na "Wieczór z gwiazdami" do niedalekiego amfiteatru zlokalizowanego nad brzegiem jeziora w pobliżu plaży. Największą gwiazdą był niewątpliwie Grzegorz Bukała, kiedyś członek zespołu "Wały Jagiellońskie" (przy tej ulicy w Bydgoszczy jest więzienie i sąd). Z dużą przyjemnością wysłuchaliśmy jego występu. Po nim zagrał zespół "Awers", który do późnej nocy przygrywał całkiem sporej grupie wczasowiczów ( i zapewne nie tylko) do tańca. My wytrzymaliśmy do 1.30. Następnego dnia (czyli w niedzielę) było znów trochę słonka, dlatego ruszyliśmy popływać na kajakach. Ruszyliśmy w dwóch zestawach - Grażyna z Przemkiem oraz Beata z Markiem. Ja w tym czasie opiekowałem się Radkiem.  Na zdjęciach: u góry po lewej Radek z Beatą oraz Przemek karmią z pomostu łabędzią rodzinę. W dali niebieska plama to nasz namiot. Pod nim Przemek na tle tablicy informacyjnej stojącej przy Wiejskim Domu Kultury. Po prawej Grażyna pichci sobotnią kolację -  jajecznicą z grzybami. Każda fotka ma dostępną po kliknięciu w miniaturkę wersję o rozmiarach ok. 800 x 600 dpi do 800 x 1000 i wadze od 80 do 150 kB. Najcięższy jest Przemek z mapą okolic.
   Jak zapowiadałem we wpisie z 11.07., napisałem list do "Gazety Pomorskiej", gdzie wyłuszczyłem swoje pomysły związane z częściowym odkorkowaniem chojnickich ulic. List ukazał się w dniu dzisiejszym. Niestety, bez mojej wiedzy i zgody usunięto z tego w sumie dość krótkiego tekstu dwa ważne fragmenty (oczywiście bez zaznaczenia w druku, że cokolwiek z niego usunięto). Jeden z nich dotyczył przykładu Słupska, który bardzo dobrze oznaczył objazd centrum w kierunku Ustki. Drugi był w całości zakończeniem listu, gdzie m.in. zaznaczyłem, że te trasy powinny przede wszystkim służyć dla samochodów osobowych. Doświadczony już nie raz na tym odcinku podaję zainteresowanym do pobrania (format rtf) pełną wersję listu. Tłustym drukiem zaznaczyłem fragmenty dotknięte nożyczkami.

19.07.: Od piątku mamy wreszcie prawdziwe lato. Oby te ciepłe dni (i noce) utrzymały się jak najdłużej. Pierwsi z poprawy aury skorzystali organizatorzy wieczoru "Czesław Niemen - pamiętamy". Od 21 w piątkowy wieczór w amfiteatrze w Fosie mogłem przez niecałą godzinę posłuchać Jego piosenek w wykonaniu młodych chojnickich wykonawców. Piosenki były przeplatane czytanymi na estradzie fragmentami wywiadu Niemena, który przeprowadził Marek Gaszyński. Koncert zakończyło odtworzenie "Bema pamięci żałobnego rapsodu" w wykonaniu samego Niemena. Niestety, ale z zapowiadanych wykonawców zabrakło Magdaleny Urbańskiej. Nie starczyło odwagi? Wielkie brawa dla pozostałych!!! (Fotki z tej imprezy możecie znaleźć na www.chojnice.pl ).

    Na "Niemenie" byłem sam, gdyż Grażyna działała w kuchni przy przygotowywaniu urodzinowego przyjęcia Przemka. Mojemu pierworodnemu w niedzielę "stuknęło" 8 lat. "Kinderparty" odbyło się dzień wcześniej, w sobotę. Przybyły na nie jego kuzynki, a moje siostrzenice - Ola, Asia, Gosia i Agnieszka. Na stole pojawił się m.in. tort trzypoziomowy z ośmioma świeczkami (zdjęcie jego ze szczegółami przepisu na stronie Grażyny). Za pierwszym "dmuchem" zgasło 7, ostatniej pomógł Radek. Na zdjęciu obok uchwyciłem moment po zdmuchnięciu świeczek na torcie.
     W niedzielę postanowiliśmy wybrać się do Kartuz na zakończenie I Biesiady Kaszubskiej, czyli dni powiatu kaszubskiego. Wieczór wcześniej gwiazdą był T.Love, ale z powodu, o którym wyżej, niestety nie mogłem ich obejrzeć. Nie jesten fanem JedenOsiemL (chyba dobrze napisałem nazwę?), ale Grażyna i Marek bardzo ich lubią, dlatego wyjechaliśmy tam ok.16.30. Wymyśliłem, że trochę zboczymy z trasy i wpadniemy do Chmielna k.Kartuz. Podobno bardzo ładna miejscowość z muzeum Necla. Niestety, w momencie zaparkowania auta w tejże miejscowości (ok.18), zaczął padać deszcz, który niedługo potem przekształcił się w ulewę i burzę. No to zapakowaliśmy się z powrotem do samochodu i pojechaliśmy do już pobliskich Kartuz. Wycieraczki pracowały cały czas na drugim biegu, a silnik na 3 lub 4. Szybciej jak 60 na godzinę nie dało się jechać. Po dotarciu na miejsce pod parasolami poszliśmy na rynek, gdzie zobaczyliśmy grupki ludzi schowanych pod wielkimi parasolami (piwo, kiełbaski, stoły etc.). Ja z Radkiem i Przemkiem schroniliśmy się w kościele. W końcu ok. 19.30 deszcz zaczął słabnąć. Przed 20 na scenę wyszło 18L i dali swój koncert. Szczerze mówiąc znam (i lubię słuchać) tylko jeden utwór - "Jak zapomnieć" tego zespołu. Oczywiście został zagrany. Po nich na scenę wyszedł Marcin Rozynek. Jego muzyka jest dla mnie zdecydowanie bardziej strawna, choć trzeba przyznać, że teksty 18L są bardziej "codzienne", przyziemne. "Troszkę" przemoczeni po 22 udaliśmy się do domu. A tu ciekawostka - tego dnia w Chojnicach wcale nie padało. Na fotkach  powyżej 18L oraz moja ekipa chwilę przed opuszczeniem kartuzkiego rynku.

11.07.: Od 1 lipca do piątku 9 lipca miałem wreszcie trochę urlopu. Głównym powodem była opieka nad Radkiem z powodu, o którym piszę poniżej. Przy okazji mogłem trochę popracować nad moją stroną, popstrykać trochę fotek do niej. Np. obfotografowałem od środka i z zewnątrz kościół farny oraz gimnazjalny, wieżę ciśnień, ratusz, starostwo, konwikt, park Wzgórze Ewangelickie, Bramę Człuchowską. Teraz sukcesywnie będę je opracowywał i umieszczał na stronie.
    Przez te pierwsze 11 dni lipca chyba tylko 2 dni były bezdeszczowe. Tegoroczne lato jak na razie nie rozpieszcza wczasowiczów, którzy mimo wszystko ciągną nad morze. Najlepiej to widać w soboty, gdy na przejechanie przez Chojnice z kierunku Tuchola bądź Czersk trzeba poświęcić mnóstwo czasu, a korki są kilometrowe. Teraz tak sobie myślę, że choć częściowo mogłoby odkorkować trasę przelotową wschód - zachód (ul. Gdańska - Sukienników - Człuchowska) wytyczenie objazdów bocznymi ulicami. W ubiegłym roku taką objazdową trasą pokonaliśmy Słupsk w drodze do Ustki. W jeden z tych słonecznych dni wybraliśmy się do Swornegaci. "Wycieczka" była w składzie: Beata, Ola (Grażyny siostrzenica), Przemek, Radek i kierowca (czyli ja). Odwiedziliśmy ich dziadków, czyli moich teściów w ich miejscu pracy (w jednym z ośrodków wypoczynkowych). Wypożyczyliśmy sobie rower wodny, poszliśmy na plażę. Było naprawdę bardzo ciepło, a woda prawie dobra do kąpieli. Na dowód załączam fotkę, którą wykonała Beata na wodnym rowerze. Ja siedzę z Radkiem i Przemkiem, z przodu jest Ola.
     Wczoraj natomiast zrobiliśmy dłuższą wycieczkę, bo na trasie Chojnice - Miastko - Bińcze - Chojnice. "Kierownikiem" była Mama, gdyż to ona zaproponowała, aby odwiedzić kuzynkę Ulę w Miastku, która właśnie tego dnia miała urodziny. Oprócz mnie pojechali jeszcze Beata z Radkiem (Przemek od piątku jest u cioci w Zamartem). Już w Miastku mieliśmy niespodziankę - Ula pojechała na pogrzeb kogoś z rodziny do .... Zamartego. Kawą i smacznym ciastem przyjął nas jej syn Marcin. Nie siedzieliśmy dlatego tam zbyt długo, i aby wykorzystać okazję, że przebywamy w tamtych stronach, zdecydowaliśmy się zajrzeć po drodze do jescze jednej kuzynki - Mary (tak naprawdę Maria). Mieszka ona z rodziną w Bińczu (ok. 14 km od Człuchowa). Tam na szczęście byli prawie wszyscy. Było bardzo miło i sympatycznie. Mam nadzieję, że maść, którą prawie całą tubkę Radek wycisnął na podłogę w pokoju (był przez chwilę sam), da się jeszcze wykorzystać. Pastę do zębów, którą dwa dni wcześniej wycisnął do umywalki w naszej łazience, już nie dało się wykorzystać, tak i jak śmietankę do kawy, którą całą torebkę (po otworzeniu nożyczkami) wysypał do zlewozmywaka. Fotki powstały w Bińczu: z sombrerem to ja, obok Radek i Radek (syn kuzynki to imiennik mojego najmłodszego syna); na drugim Mama i Mary.